Londyński

Supertunel

Historia największego w historii projektu architektonicznego w Europie – szybkobieżnej kolei podziemnej, łączącej obszary miejskie z przedmieściami na wschodzie i na zachodzie Londynu. 10 000 specjalistów drąży tunele o długości 42 km w bardzo krótkim czasie, nie zakłócając działania istniejącego już metra czy innych środków transportu. Obejrzeć animację

Historia
londyńskiego
metra

1863

W Londynie otwarto pierwszą na świecie linię metra – Metropolitan Railway. Łączy ona siedem stacji: Paddington, Edgware Road, Baker Street, Great Portland Street, Euston Square, King’s Cross St. Pancras i Farringdon.

1890

Otwarto pierwszą na świecie linię kolejową opartą na głębokich fundamentach – City and South London. Była to również jedna z pierwszych linii, na których zaczęto używać lokomotyw elektrycznych.

1908

Wszystkie linie metra połączono pod jedną nazwą – UNDERGROUND; wkrótce zaprojektowano też słynne logo londyńskiego metra.

1911

W londyńskim metrze oddano do użytku pierwsze schody ruchome. Dotychczas stacja zapewniała jedynie windę zabierającą ludzi na dół.

1933

Wydano stylizowany schemat metra zaprojektowany przez angielskiego rysownika Harry`ego Becka. Obecnie prawie wszystkie większe systemy kolei miejskiej na świecie używają podobnych schematów.

1960

Zaczęły jeździć pociągi kontrolowane automatycznie. Dzięki nim podróż metrem londyńskim stała się szybsza i bezpieczniejsza.

2010

Zaczęły jeździć nowe wagony serii S. Były to pierwsze klimatyzowane wagony londyńskiego metra.

2012

Rozpoczął się największy projekt architektoniczny w dziejach Europy – londyński supertunel.